Τα πολλά παιδικά λάθη και η εμετική διαιτησία που έδωσαν στους γηπεδούχους να βαρέσουν 25(!!!) βολές περισσότερες οδήγησαν σε μια ακόμη ήττα. Οι παίκτες του Γ.Καστρίτη με εξαίρεση κάποια ξεσπάσματα παρουσιάστηκαν μετριότατοι με τρομερά προβλήματα στην κυκλοφορία της μπάλας. Ωστόσο ο Γ.Καστρίτης για ακόμη μια φορά δήλωσε ευχαριστημένος και μοίρασε συγχαρητήρια...

Έναν πνευματικά απελευθερωμένο ΑΡΗ που με πιο καθαρό μυαλό θα ήταν σαφώς πιο αποτελεσματικός σε άμυνα και επίθεση περιμέναμε να δούμε μετά τη σημαντική νίκη κόντρα στην Κύμη αλλά δυστυχώς είδαμε μια από τα ίδια. Τα παιδικά λάθη και οι τραγικές επιθετικές επιλογές δεν επέτρεψαν στον ΑΡΗ να μπει δυνατά για τη νίκη σε κανένα σημείο του αγώνα παρά την καλή μας άμυνα. Μια άμυνα που τα ανθρωπάκια με τα γκρι βρήκαν τον τρόπο να την σπάσουν. Λες και βλέπανε τις  πράσινες φανέλες του εξασφύριχτου με κάθε ευκαιρία έστελναν τους παίκτες του Ηφαίστου στην γραμμή των βολών. Οι 36 βολές του Ηφαίστου σε σχέση με τις 11 τις δικές μας είναι μια επίδοση εξαιρετική για αυτά τα μπουμπούκια της διαιτησίας που έκλεισαν το μάτι πονηρά στην ΕΟΚ και στην ΚΕΔ. Σε ένα παιχνίδι σχετικά κλειστό με τους γηπεδούχους να βαράνε περισσότερα μακρινά σουτ από εμάς και μόλις 2 παραπάνω δίποντα αυτά τα σφυρίγματα δεν δικαιολογούνται με τίποτα. Λογικό λοιπόν αυτός ο ΑΡΗΣ να μην μπορεί να κάνει κάτι καλύτερο από αυτό που είδαμε σήμερα με την ήττα να φαντάζει φυσιολογική…

Ανόσια πάθαμε στις πίκρες φέτος με τους παίκτες μας ακόμη και απαλλαγμένοι από την πίεση του αποτελέσματος να συνεχίζουν στους ίδιους απογοητευτικούς ρυθμούς και τον Γ.Καστρίτη να μοιράζει συγχαρητήρια… Ναι μεν αδιάφορο το παιχνίδι αλλά αυτή η κατάσταση δεν αντέχεται και δεν πρέπει να συνεχιστεί. Το πρωτάθλημα σχεδόν τελείωσε και οι περσινές εξαγγελίες παραμένουν εξαγγελίες…

ΥΓ. Ο ΑΡΗΣ είναι ομάδα όλης της Ελλάδος και όχι μόνο της Θεσσαλονίκης όπως θέλουν να το περνάνε οι "χαμουτζήδες" . Και όταν μάλιστα μιλάμε για τον μπασκετικό ΑΡΗ τότε μιλάμε για την μοναδική ομάδα στην Ελλάδα που κατάφερε να ενώσει όλους τους Έλληνες. Οπότε το να πηγαίνει σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη και να υπάρχουν φίλοι της ομάδος δεν αποτελεί είδηση.

ΥΓ2. Σε ελεύθερη πτώση και η αξιοπιστία του πρωταθλήματος πέρα από την ποιότητα. Πέρσι είχαμε το "χαρακίρι" της Αμαλιάδας, φέτος έχουμε τον "φονέα των γιγάντων" που μεταμορφώνεται σε γατάκι.